İnsanları izliyorum, çok enteresan ifadeler görüyorum yüzlerinde. Bu ifadelerin en enteresanlarından biri de “Parklardaki Aletlerde Spor Yapan Ev Kadını İfadesi” benim nazarımda.
Bu kadınlar öyle bunalmışlar ki koca, çocuk, ev, geçim türü şeyler ve aktivitelerden, kendilerine ayırabildikleri zaman o kadar sınırlı ki… Sabahları konu komşu kadınlar toplanıp parka gidiyorlar. Bir yandan aletlerin üzerinde acemice debelenirken, bir yandan sanki evde gün yapıyormuş gibi muhabbete dalıyorlar. Ama yüzlerindeki ifade oyun oynayan bir çocuğun ifadesi. Görünüşte kadın, içinde bir yerde hala kız çocuğu. Senelerdir çocuklarını, onlar büyüyünce belki torunlarını oynamaya götürdükleri, ya da imkan varsa çaylarını, böreklerini kapıp oturmaya gittikleri parklarda kendilerinin de oynayabileceği oyuncakları bulmuşlar ya… Öyle tatlılar, öyle mutlular ki o an, gıptayla bakıyorum.
Bir de evlerine dönerken alışveriş yapıp, hep birlikte kahvaltı etmek için sözleşiyorlar. Canlarını yediklerim yahu, bir saat enerji harcamak için uğraş, eve dönüşte: “Dünden kızartma kaldı Neriman, onu da koyalım kahvaltıda” “Aaa Simitçi Mustafa geliyor. Dur kız dur. Altı tane yeter mi?” “Yeter yeter, ben de şu Karadeniz Ekmek Fırını’ndan taze pideyle ekmek alacağım!” şeklinde, torbalarca gıda maddeleriyle dönüyorlar eve. Çünkü karbonhidrat candır!
Hem ağır tempolu spor yaparak bedenimize iyi baktığımıza emin misiniz? Ben bir saat koştuğumda vücudum sanki sülaleme küfür ediyormuş gibi hissediyorum. Onun için teyzelerin sistemi gayet başarılı.
Mutlu günler ahali.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.