Dostoyevski kalabalık bir toplantıda yaptığı konuşma ve okuduğu şiir ile Rus Çarı tarafından hapse atılır. Bu olayın neticesinde, Sibirya’ya sürülür. Hapis yıllarını “Ölüler Eviden Anılar” adlı kitabında toplar. 
Yazar, buradaki hayatından önce halkı, insanları tanıdığını düşündüğünü, ama yanıl-dığını, hapis yıllarında anladığını belirtir. Sürgünde Dostoyevski, hapishanedeki bir köpekle, insan ilişkileri üzerine gözlem yapar. Bir köpeği takibe alır ve yanından geçen bir mahkumun onu tekmelediğini gözlemler. İlginç olan şey, köpeğin mahkumlardan kaçmaması ve yanına gelen bir mahkum yaklaştığında, eğilerek tekme pozisyonu almasıdır. Köpeğin her yanından geçen mahkum, köpeği tekmelemekte ve köpek bir tepki vermemektedir. 
Dostoyevski’ de bir gün köpeğe yaklaşır ve onun başını okşamaya başlar. Köpek bir süre şaşkın şaşkın ona baktıktan sonra, hızla yanından uzaklaşır ve acı acı avlar. Önüne gelen mahkumun tekmelediği köpek, o günden sonra nerede Dostoyevski’yi görse, ondan kaçar ve ona bir daha asla yaklaşmaz. Bu durum bize “Her zaman kötülük görenin sevgiyi gördüğünde ona uyum sağlamakta zorlandığını, hatta ondan kaçtığını” gösterir. 
Geçmiş hayatıma bir göz attım. Kime iyilik yaptıysam ondan hep kötülük gördüm. İstemeyerek kötülük yaptıklarım ise, bana değer ve kıymet verdiler. Hatta içlerinde beni göklere çıkaracak kadar övenler bile oldu. İnsan olan insanlara tavsiyem, sevgisizlik ve kötülüğü hak görmeyin. Yaşamınızın mutlulukla geçmesi dileklerimle...
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.