Hayat dediğimiz yaşamın ta kendisi aslında.Kurguladığımız, hayal ettiğimiz her şey  biz insan oğlunun ürünü. Duygularımız, hislerimiz, yaşadıklarımız ya da yaşattıklarımız. Ne tuhaf değil mi? Hepsini bizler yani insan oğlu yapıyor. Hayat dediğimiz beş harfli yolculukta her şey göz açıp kapayana kadar devam ediyor her şey gözaçıp kapatana kadar da bitiyor. Bunun sonu nereye varacak bilmiyoruz bilemiyoruz. Hayatla ölüm arasında ince bir çizgi var. Ve biz bu ince çizginin içinde savrulup gidiyoruz. Nereden geldiğimizi bilmeden, nereye gittiğimizi bilmeden. Öylesine yaşamıyoruz bu hayatı. Dolu dolu yaşıyoruz. Kiminde sıkıntı çekiyoruz, kimisinde çektiğimiz sıkıntılara gülüp geçiyoruz.Herkes farkında aslında hayatın ne kadar değerli olduğunu. Hayat dediğimiz bir sınavdan ibaret değil. Biliyoruz ki bu pazar öğretmenlik ve memurluk giriş sınavı yapıldı. Topu topu bilmem kaç sorudan ibaret bir gelecek yarışı. Aslında gerek var mı bu sıkıntıya? Onu da bilmiyoruz ya ? Öylesine girip bir yerlere gelme çabasındayız aslında.Kimseye muhtaç olmadan, yaşamını idame ettirebilme derdindeyiz. İşimiz olsun, sağlam duralım istiyoruz. Herkesin hayali. Hatta en büyük hayali haline geldi son yıllarda. Gençlerimize baktığımız da herkesin dilinde işsizlik. İstihdam yok olsa da sınırlı bir sayıda. Bir sürü haber, bir sürü vaat duyuyoruz.Yok şu kadar öğretmen alımı yok bu kadar memur alınacak diye. Hani nerede ? O kadar alım varsa neden bu kadar işsizlik var ? Neden insanlar iş sıkıntısı çekiyor? Neden gençlerimiz hayatını üç saatlık bır sınava bağlıyor? Ah o sınavda gerçekleştirilenlerden bahsetmiyorum bile. Herkes neyin ne olduğunun farkında. Yarış atı gibi çocuklarımızı koşturuyoruz. Oradan oraya. Zaten insan doğduğu günden beri hayatla mücadele içinde şimdi de sınavlarla yok ilk okul bitti orta okul orta okul bitti teog.O  da bitti lys ygs diye adını sayamadığımız bir çok sınavdan geçiyorlar. Nereye kadar bu böyle devam edecek? İnsanların yeteneklerini, biliyor olmalarını kanıtlayabilmek için illa ki bu formata gerek var mı ? Başka çözüm yolları gerçekleştiremiyor muyuz ?  Zihinlerimizi hep o ezber kalıplara göre formatlıyoruz. Biraz mantık sorulduğunda ağzımız beş karış açık kalıyor. Test dediğimiz soru kalıpları bizleri adeta yazmaya hissizleştiriyor. Duygularımızı köreltip sadece mantığımızla konuşmamızı ama yetmiyor bilgilerimizle konuşmamızdan yana olduğunu gösteriyor. Tamam sınavlar olmasın demiyorum. Ama bu kadar katı şartlar olmamalı. Bu düzenin bir gün değişeceğini umut etmek istiyorum. Daha adaletli bir sınav sisteminin olması dileğimle..Umarım hayatımız sadece sınavlardan değil aklımızın ve yeteneğimizin geçtiği her şeyde başarı,sağlık için de geçer.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.