Hayaller, annelik, kariyer planları, evin işleriydi derken, bir bakmışsın zaman geçmiş. Başlamışsın hesap-kitap yapmaya. Acaba doğru yapabildim mi? Doğru kararlar verebildim mi? Yeterli olabildim mi? Şimdi hepimizin zaman zaman kendi içimizde muhasebelere düştüğümüz konularda, özellikle annelik konusunda gönlümüzü ferahlatacak cevaplar veren Ece Kumkale namı diğer Hassasanne ile gerçekleştirdiğim röportajı aktaracağım. Hikayesi biraz üzücü başlamış ama kendisinin de bahsettiği gibi sonu mutlu devam ediyor. Ediyor diyorum çünkü hayat halen devam ediyor. O 3 güzel çocuk sahibi bir anne. Araştırmacı, blogger, Hassasanne kitabının yazarı, çocuk gelişim uzmanı ve bütün hassas annelerin yol göstericisi olmak için uğraşlar veriyor. Sayfasında ve bloğunda annelik ve çocuk gelişimi ile ilgili bilgilendirici yazılara yer veriyor. Hatta bloğunda kendi gibi anneliğe zor şartlar altında sahip olmuş kişilerin hikayeleri de zaman zaman aktarılıyor. Ben de hikayesini ilk okuduğum zaman ikizlerime hamileydim. Kendisi  geçtiğimiz günlerde Gezgin Anneler Kulübü adlı bir etkinlik için Tekirdağ’a geldi. Ben de böyle bir fırsatı kaçırmak istemedim ve kendisiyle bir röportaj gerçekleştirdim. Kendisine ilk kurduğum cümle ise benim de ikiz kızlarımın olduğuydu. Kendisi çok naif bir karakter. Konuşmasını dinlerken hiç sıkılmıyorsunuz. Ben de kendimce merak ettiklerimi sordum;
Sizi bu tür etkinliklerde bir araya getiren en önemli unsur “annelik” diyebilir miyiz?
Tabi. Annelik çok önemli ve anneler; annelik ve çocukları hakkında okumayı ve bilgi edinmeyi çok seviyorlar.
Blok yazmaya başlamaktaki amacınız hikayenizi insanlara duyurmak  mıydı? Yoksa insanlara fayda sağlamak mıydı? 
Ben zaten araştırmacı olduğum için çok büyük bir bilgi birikimine sahip olduğumu düşünüyorum. Çok fazla araştırdım, çok fazla öğrendim ve bunun faydasını kendi çocuklarımda çok gördüm. Başka annelere de fayda sağlamak ve bu bilgileri yaymak istedim. Ayrıca kendi hikayemle de annelere güç vermek istedim. Çünkü pek çok yerinde umutsuzluğa düşebilecekken bunu yapmayıp, umutla devam ettim.
-Yeni annelere verebileceğiniz en önemli tavsiye ne olabilir?
En önemli tavsiyem çocuklarıyla anı biriktirmeleri olur. Kendinizi suçlamayın, yetersiz hissetmeyin. Elinizden gelenin en iyisini yapmış olmanız en hassas anne olduğunuzu gösterir. Çevreye çok fazla takılmayın, kendi çekirdek aileniz ile ilgilenin. Şükredin. Şükretmek gerçekten çok önemli. Şükrettiğinizde her şeyin üstesinden gelebilirsiniz. Yani her zaman senden daha iyi durumda olan insanlar olabilir. Senden daha kötü durumda olan insanlar da olabilir. Bu bizim bakış açımıza göre değişir. Mesela ben annemle babamı 22 yaşımdayken kaybettim. Şöyle düşündüm; en azından 22 yıl boyunca onlarla zaman geçirme fırsatım oldu. Hiç tanıyamayalar da var diye düşündüm. Oğlumu kaybettiğimde ise en azından bir hamilelik yaşadım.  Bir çocuğum oldu. Ona bir isim koydum. Hiç hamile kalamayanlar da var dedim. Yine şükrettim ve bu bakış açısıyla atlatabildim.
-Sizce çalışan anne mi? Yoksa evde olan anne mi?
Bence mutlu anne. Anne neyle mutlu oluyorsa o. Yani anne çalışarak mutlu olacaksa çalışmalı. Çalışmak isteyip te zorla evde oturan anne zaten çocuğuna mutsuzluk verir. Ama çalışmak istemeyen evde çocuğuyla kendisi ilgilenmek isteyen anneler de var. Mesela ben öyleydim. Çalışma hayatıma 6-7 yıl ara verdim. Uluslararası bir şirkette müdürdüm. Çocuklarımı kendim büyütmek istedim. Eğer zorla çalışsaydım çok mutsuz olurdum. Çocuklar okula başlayınca da Allah nasip etti ve yeniden çalışma hayatına geri dönebildim. Önemli olan annenin mutlu olması. Ama bence eğer maddi bir zorunluluk yok ise ilk 2 yıl anne bebeğinin yanında olmalı. Kendini henüz ifade edemeyen bir bebek olduğu için anneye ihtiyaç duyuyor ve annenin de aklı evde kalıyor.
Kariyer hayallerini anneliğe tercih edenler için bir öneriniz var mı?
Eğer bunu dengeleyebiliyorlarsa hem çalışıp, hem çocuk büyütebilirler. Mesela benim rahmetli annem kimsenin annesinin çalışmadığı bir dönemde çalışıyordu. Bankacıydı, ama benle de çok güzel ilgileniyordu. Hatta çalışmayan annelere göre bile daha fazla ilgileniyordu. Bir anne eğer isterse hem çalışır hem de çocuğuyla ilgilenir. Tabi ki çok zor ve yıpratıcı. Hem iş, hem ev, hem çocuğun ihtiyaçları... Mutlu olacaksa, kendine güveniyorsa o mücadelenin içine girsin.
Son olarak benim gibi ikiz annelerine verebileceğiniz bir tavsiye var mı? Şuan benim ikizlerim 2 buçuk yaşındalar ve beni çok zorluyorlar. Bu zor günler geçecek mi? Yoksa büyüdükçe daha da mı zorlaşacak? 
Büyüdükçe güzelleşiyor. Dertlerini anlatmaya başlıyorlar. Paylaşımlar artıyor. İkiz annesi olmak çok büyük bir lütuftur. Herkese nasip olmaz. Tek Çocuk anneleri kusura bakmasın. (burada gülüşüyoruz) Zorluğunu yaşıyoruz. Evet ama yanında güzelliğini de biz alacağız. Bu lütfun da değerini bilmek lazım. Her anı çok güzel ve değerli çünkü.
Kendisiyle bu keyifli sohbeti gerçekleştirmek benim için çok değerliydi. Bana vakit ayırmayı kabul ettiği için kendisine buradan teşekkür ediyorum. Sevgiler...

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.