PİDE KOKUSU
banner57

Çocukluğumdan hafızama kazınan kokular arasında pide hep özel bir yerdedir.

Ramazan ayında iftara dakikalar kala eve rahmetli babamla özdeş bir kokuydu.

Pide kousu kapıdan sızdığında bilirdim ki babam gelirdi.

Pide kokusu babam demekti.

Dün akşam iftara yakın eve adım adım yürürken fırından burnuma çalınan pide kokusu öyle yüreğime işledi ki,

Çocukluğumun en masum günlerine gidiverdim.

Burnum sızlayarak bu sefer pideyi ben aldım koltukaltıma.

Evin yolunu tutarken biliyordum ki babam beni karşılamayacaktı.

Bir pidenin gözlerimi bu kadar buğulandıracağını düşünmezdim.

Babasız ilk ramazan ve ilk eve götürdüğüm pide…

Hayat su misali akıp giderken hüzün dolar sokaklara benden tarafa.

Ne yazıktır ki,

Çocukluğumun pide tadı şimdilerde yok.

Bol susam çörek otu ve yumurta ile tatlandırılmış parmak pide nerede şimdi!!

İnsanın iç dünyası duygularla örülü bir ağ gibi.

Her obje her ses ve koku alıp götürüveriyor insanı geçmişin anılarının olduğu yere.

Taş fırınların odun ile yandığı o fırınlar yok artık.

Ter içinde fırıncılar saklandılar çoktan toprak altına…

Azalırken tüm samimiyet hayatın içinde…

Kalıyor insan bir başına anıları ile.

Vedalaşamadıklarımızın zamanın koridorlarındaki anıları çağırıyor zaman zaman bizleri.

Ve iyi ki de çağırıyorlar.

Bir pide kokusunda gözlerde hüzün, dudaklarımda buruk bir gülümseme ile…

Anıyorum canım babamı.

Bana onurlu dimdik duruşu ile güzel bir hayat örneği babam.

Bir pide kokusu kadar yakınımdasın.

Bu ramazan ramazan özledim seni.

 

Haber Merkezi

Anahtar Kelimeler:
Nijat AyvazPideRamazan Ayı
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.