Nezaket gereği bazı düşüncelerimizi içimize atmamız gerekiyor ki, karşımızdaki kişinin kalbi kırılmasın. Bunu kendimle ilgili bir konu için yapabilirim belki. Ama çocuklarla ilgili durumlarda bazen kendini tutmakta zorluk yaşıyorum. Özellikle benden izinsiz çocuğuma dokunulduğunda. Eve gelen misafire bile rica minnet, ilk olarak banyoyu göstererek, ellerini yıkamalarını istiyorum. Ama sokakta gördüğüm kişiler için, daha doğrusu bizi görüp “Aaa ikiz mi? Ne tatlılar, tıpkı birbirlerine benziyorlar” diyerek. Yanak mıncıklama merasimine geçen kişiler için yapmam mümkün değil maalesef. Öyle zor ki dur demeye zaman kalmıyor. Onların iki dakikalık sevme ihtiyacı için çocuklarım belki de hasta olacak. Nezaketen de olsa önce bir izin istemek te yok tabi ki. Ah bir sorsalar zaten neler diyeceğim de. Sokakta dokunulan her yer hastalık barındıran bakteri yuvası demek. O eller nerelere dokundu? Dokunulan yere kaç kişi dokundu? Yıkandı mı? Yıkamadı mi? Hasta mısınız, değil misiniz? Bilemeyeceğim. Öpmeye zaten hiç tahammülüm yok. Bir de mikrop almasın diye lütfedip düşünerek, yüzünden değil de elinden öpmek isteyenler var. O çocuk ellerini ağzına götürecek. Hiç te düşünceli olmuyorsunuz yani.
Dokunmayın lütfen desem benden de kötüsü olmayacak. Amma kıymetli çocuğun var diyecekler. Evet kıymetli, çünkü onu ben doğurdum, ben büyütüyorum. Ama sizin hiçbir şeyiniz değil. Sadece iki dakika sonra gideceksiniz yanından. İki dakikalık sevgi gösterisi belki bize bir çok hastalık getirecek. Günlerce uğraşacağız, hiç yok yere ilaçlar kullanacağız.
Benim gibi bir çok anne aynı durumdan mustarip. Kimsenin çocuğuna dokunmayın lütfen! 
Bir de fotoğraf çekmek isteme mevzusu var. Ne yapılacak hiç tanımadığın birisinin çocuklarının fotoğrafı ile hiç anlam veremiyorum. Ünlü de değiller üstelik, “Maşallah “ deyip geçiverseniz ne olur?
Bu devirde neler neler duyduğumuzu hatırlarsak çocuklara git amca seni sevsin, git abiye sarıl, git teyze seni öpsün demek doğru gelmiyor artık. Kimin ne olduğunu ne niyetle yaklaştığını bilemiyoruz. En iyisi çocuklarımıza kendilerini savunmayı ve mahremi öğretmek. Bu da sokaktan geçene çocuğu mıncıklatarak olacak şey değil.
Çocuk hatta bebek dahi olsa en azından izin istemek, onu büyütmeye çalışan annenin de hissiyatına saygı göstermek gerek. Sevgilerimle...
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.