Çocuk dünyaya getirmek büyük sorumluluk isteyen bir iş. Siz elinizden geleni yapsanız dahi her daim yargılamalara maruz kalıyorsunuz. Bir çocuğu yetiştirmek; aile yapısı, eğitim durumu, yetiştiriliş tarzı gibi durumlara göre farklılık gösterse de, belli koşulları yerine getirmeyi gerektiriyor. 
Öncelikle dünyaya getirdiğiniz çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılamak zorundasınız. Bu ihtiyaçlar zaten çocuğunuzun yaşamını sürdürmesi için gerekli. Sonrasında önemli olan diğer konu ise sevgi ve ilgi. Her çocuğun sağlıklı büyümesinde sevginin ve ona gösterilen değerin büyük rolü var.
Bir çocuğu en çok mutlu eden şey onunla oyun oynayan, dikkatini ona veren, söylediklerine kulak veren yani kısacası gerektiğinde onun seviyesine inebilen bir ebeveyn. Söylerken çok basit geliyor insana ama bunu başarabilmek her zaman o kadar da kolay olmuyor. Bir çocuğun derdi en fazla ne olabilir; oyuncağı kırılır, kardeşiyle veya arkadaşıyla oyunu yüzünden tartışır, bulunduğu ortamda sıkılır oyun oynamak ister. Bu istekler kolay halledilebilir gibi gözükse de, o an ebeveyn için o kadar kolay olmayabilir. Çünkü her zaman anlayış çıtamız o kadar yüksek olmayabiliyor. Bizden sabır ve özen göstermemizi bekleyen kişi, duygu geçişlerinizi anlamlandıramayan bir çocuk zihni. Evet o henüz bizim yaşadıklarımızı yaşamadı. Yaşayacağı günler gelecek elbet. Yetişkin bir kişinin bakış açısına sahip değil. Çünkü henüz bir yetişkin değil. Ama bir zamanlar siz de çocuktunuz. Sizi sırf çocuk olduğunuz için dinlemeyen, anlamaya çalışmayan, bazen gereksiz yere yargılayan, yapmadığınız bir şeyi çocuk olarak kendinizi savunamadığınız diye evet yaptın diyenler oldu. Yani aslında çocuklar bizi anlayamaz belki ama bir zamanlar biz de onlar kadar küçüktük ve kendimizi yeterince iyi ifade edemiyorduk. Şimdiyse kötü bir gün geçiriyor dahi olsak bizim ruh halimizi anlamayacak olan çocuğunuz için küçük bir şey yapın.
Bazen ilginizi ona verdiğinizin işareti olarak kısa da olsa göz kontağı kurun, yanağını okşayın ve ya sarılın. Ona kendini değerli hissettirmek için daha fazlasına gerek yok inanın. Şimdi işim var sırası değil derseniz o çocuk kendini değersiz hisseder. Özgüveni sarsılır. Başkalarına ne istediğini ve düşüncelerini anlatmakta zorluk yaşar.
Daha iyi kendini ifade eden, özgüvenli bir nesil yetiştirmek için yapılması gereken anne-baba olarak çocuğumuzu dinlemek. Onu önemli hissettirmek...
 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.